Άρθρο 13

[Όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε

 με την Υ.Α. 58185/2474/1991 (ΦΕΚ 360 τ. Α’)]

Χώροι στάθμευσης οχημάτων και πρατήρια υγρών καυσίμων

1.  ΓΕΝΙΚΑ.

     Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται κτίρια ή τμήματα κτιρίων ή ημιϋπαίθριοι χώροι που χρησιμοποιούνται για στάθμευση αυτοκινήτων ή / και στεγάζουν πρατήρια υγρών καυσίμων.  Διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:

            Θ1: Μονόροφα ή / και ημιϋπαίθρια.

            Θ2: Υπέργεια πολυόροφα.

            Θ3: Υπόγεια.

     Εάν σε τμήμα κτιρίου άλλης χρήσης στεγάζεται πρατήριο υγρών καυσίμων ή υπάρχει χώρος στάθμευσης για περισσότερα από 10 αυτοκίνητα, το τμήμα αυτό εξετάζεται με τις διατάξεις αυτού του κεφαλαίου ανεξάρτητα από το εμβαδό του και πρέπει να αποτελεί ξεχωριστό πυροδιαμέρισμα με τις δικές του οδεύσεις διαφυγής.

     Όπου συνυπάρχουν στο ίδιο κτίριο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων με συνεργείο επισκευών αυτοκινήτων, ο χώρος ταξινομείται στην κατηγορία Ζ (βιομηχανίες - αποθήκες).

 

2.  ΟΔΕΥΣΕΙΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ.

2.1. Σχεδιασμός.

2.1.1.  Στους δημόσιους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων ο πληθυσμός υπολογίζεται με την αναλογία δύο (2) ατόμων για την επιφάνεια στάθμευσης ενός αυτοκινήτου, ενώ στους ιδιωτικούς χώρους με την αναλογία ενός (1) ατόμου για την επιφάνεια στάθμευσης ενός αυτοκινήτου.

     Αν ο αριθμός αυτοκινήτων δεν είναι αυστηρά καθορισμένος, ο θεωρητικός πληθυσμός των κτιρίων αυτής της κατηγορίας καθορίζεται με την αναλογία ενός (1) ατόμου / 40,0 τ. μέτρα μικτού εμβαδού, συμπεριλαμβανομένων και των ανοικτών εξωστών (παταριών).

 

2.1.2.  Η παροχή ανά μονάδα πλάτους (0,60 του μέτρου) της όδευσης διαφυγής καθορίζεται σε:

            α)    100 άτομα για τις οριζόντιες οδεύσεις (διάδρομοι - πόρτες).

            β)    75 άτομα για τις κατακόρυφες οδεύσεις (σκάλες - ράμπες).

 

2.1.3.  Γενικά επιβάλλεται η πρόβλεψη δύο τουλάχιστον εξόδων κινδύνου από κάθε σημείο του ορόφου των κτιρίων αυτής της κατηγορίας.

     Η μέγιστη πραγματική απόσταση απροστάτευτης όδευσης διαφυγής καθορίζεται σε 45 μέτρα.

     Τα τυχόν δημιουργούμενα αδιέξοδα δεν πρέπει να έχουν μήκος μεγαλύτερο από 12 μέτρα.

     Επιτρέπεται μόνο μία έξοδος κινδύνου σε μονόροφους χώρους στάθμευσης που βρίσκονται σε υπόγειο, ισόγειο ή 1ο όροφο, εφόσον η ευθεία απόσταση απροστάτευτης όδευσης δεν ξεπερνά τα 12 μέτρα.

     Μία ράμπα για την κίνηση οχημάτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δεύτερη εναλλακτική όδευση διαφυγής εφόσον (σχ. Θ.2):

            α)    εξυπηρετεί μόνο έναν όροφο στάθμευσης.

            β)    η άμεση απόσταση κάθε σημείου του ορόφου από την αρχή της ράμπας δεν ξεπερνά τα 12 μέτρα.

            γ)    η πλευρά της ράμπας προς το χώρο στάθμευσης πρέπει να αποτελείται από πυράντοχη κατασκευή.

 

Text Box:  
Σχήμα Θ.2.
2.1.4.  Όταν στο κτίριο υπάρχουν αντλίες υγρών καυσίμων, πρέπει να προβλέπεται να παραμένουν ανεμπόδιστες δύο τουλάχιστον έξοδοι κινδύνου, για περίπτωση πυρκαγιάς ή έκρηξης σε κάποια αντλία.

 

2.2. Πυροπροστασία.

2.2.1.  Τα δομικά στοιχεία του περιβλήματος της πυροπροστατευμένης όδευσης διαφυγής, που είναι συνήθως ένα πυροπροστατευμένο κλιμακοστάσιο, πρέπει να έχουν ελάχιστο δείκτη πυραντίστασης σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Πίνακα Θ.1. (παράγραφος 3.1).

2.2.2.  Τα εσωτερικά κλιμακοστάσια σε πολυόροφα γκαράζ, πρέπει να είναι πυροπροστατευμένα.  Όταν είναι πολυόροφα υπόγεια ή όταν είναι υπέργεια με περισσότερους από 3 ορόφους, πρέπει να διαθέτουν σε κάθε όροφο ειδικό πυροπροστατευμένο προθάλαμο για την προστασία από τον καπνό, με πυράντοχες αυτοκλειόμενες πόρτες τουλάχιστον 30 λεπτών.

2.3. Φωτισμός - Σήμανση.

     Στα κτίρια αυτής της κατηγορίας, πρέπει να προβλέπεται τεχνητός φωτισμός και φωτισμός ασφαλείας των οδεύσεων διαφυγής σύμφωνα με την παράγραφο 2.6. των Γεν. Διατάξεων.

     Πρέπει επίσης να υπάρχει σήμανση των εξόδων κινδύνου και των τελικών εξόδων σύμφωνα με την παράγραφο 2.7. των Γεν. Διατάξεων.

3.  ΔΟΜΙΚΗ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

3.1. Τα φέροντα δομικά στοιχεία, όπως και αυτά του περιβλήματος των πυροδιαμερισμάτων, πρέπει να έχουν ελάχιστο δείκτη πυραντίστασης σύμφωνα με τον Πίνακα Θ.1.

«Πίνακας Θ.1.

ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΠΥΡΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Κατηγορία κτιρίου

Ισόγειο και όροφοι

Υπόγειο

Εγκατάσταση καταιωνιστήρων (συντελεστής)*

Θ1

-

60 λεπτά

0,5

Θ2 < 15 μέτρα ύψος

30 λεπτά

120 λεπτά

0,5

Θ2 >15 μέτρα ύψος

60 λεπτά

120 λεπτά

0,5

Θ3

-

120 λεπτά

0,5

     * Συντελεστής μείωσης του ελάχιστου δείκτη πυραντίστασης».

3.2. Επικίνδυνοι χώροι σύμφωνα με την παράγραφο 3.2.5. των Γεν. Διατάξεων (λεβητοστάσια, αποθήκες καυσίμων, ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, κ.λ.π.) πρέπει να αποτελούν ξεχωριστό πυροδιαμέρισμα και να μην τοποθετούνται κοντά σε εξόδους κινδύνου.

 

3.3. Το μέγιστο εμβαδόν πάνω από το οποίο ο χώρος πρέπει να διαιρείται σε πυροδιαμερίσματα δίνεται στον πίνακα Θ.2.

 

Πίνακας Θ.2

ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΜΒΑΔΟΝ ΠΥΡΟΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

Κατηγορία κτιρίου

Ισόγειο και όροφοι

Υπόγειο

Εγκατάσταση καταιονητήρων (συντελεστής)*

Θ1

3.000 τ.μ.

500 τ.μ.

-

Θ2

1.000 τ.μ.

800 τ.μ.

2,0

Θ3

  500 τ.μ.

-

2,0

     * Συντελεστής αύξησης εμβαδού πυροδιαμερίσματος.

 

     «Όταν στο κτίριο δεν υπάρχουν αντλίες υγρών καυσίμων ισχύουν τα εξής όρια πυροδιαμερισμάτων:

            α.    Σε περίπτωση κτιρίου στάθμευσης αυτοκινήτων (γκαράζ) ύψους μέχρι 28 μ. (μετρούμενο κατά Γ.Ο.Κ.), ο μέγιστος όγκος πυροδιαμερίσματος είναι 21.000 κ. μ.  Το αυτό ισχύει και για τα υπόγεια γκαράζ.

            - Τρόπος μέτρησης όγκου πυροδιαμερίσματος:

                   Επιφάνεια δαπέδου μέσα από περιμετρικούς τοίχους επί ύψος, μετρούμενο από το δάπεδο κατώτατου ορόφου μέχρι κάτω επιφάνειας οροφής ανωτάτου ορόφου.

            β.    Σε περίπτωση κτιρίου στάθμευσης αυτοκινήτων, ύψους μεγαλύτερου των 28 μ., κάθε όροφος πρέπει να αποτελεί ιδιαίτερο πυροδιαμέρισμα και το μέγιστο εμβαδόν πυροδιαμερίσματος είναι 1.000 μ2.

     Στις περιπτώσεις πολυορόφων κτιρίων στάθμευσης αυτοκινήτων (γκαράζ) όπου η ράμπα ή οι ράμπες πρέπει να αποκόπτονται με πυράντοχη πόρτα - προκειμένου να διαχωρισθούν κατά ορόφους τα πυροδιαμερίσματα - η πόρτα αυτή μπορεί να είναι αυτόματα κλειόμενη μετά από διέγερση του συστήματος πυρανίχνευσης και συναγερμού».

 

«3.4. Στους τοίχους των δύο πλευρών κτιρίου στάθμευσης αυτοκινήτων, πρέπει να υπάρχουν ανοίγματα εξαερισμού με εμβαδόν, τουλάχιστον ίσο με το 5% της επιφάνειας του δαπέδου του ορόφου.  Ο ίδιος εξαερισμός πρέπει να εξασφαλίζεται και για τα υπόγεια πολυόροφα γκαράζ.  Τα ανοίγματα των ραμπών εισόδων - εξόδων που βρίσκονται στους τοίχους του χώρου προσμετρώνται στα ανοίγματα εξαερισμού, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγρ. 7.2 του άρθρου 11 της 3046/304/30.1.1989 απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων «Κτιριοδομικός Κανονισμός» (Δ’ 59) όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 6 της 49977/3068/27.6.1989 όμοιας απόφασης (Β’ 535).

     Στους υπόγειους ορόφους στάθμευσης, όπου πρακτικά είναι αδύνατη η δημιουργία ή η ύπαρξη ανοιγμάτων εξαερισμού στους τοίχους τους, η πρόταση «ίδιος εξαερισμός πρέπει να εξασφαλίζεται και για  υπόγεια πολυόροφα γκαράζ» έχει την ευρύτερη έννοια της εξασφάλισης ισοδύναμης επάρκειας εξαερισμού, που μπορεί να επιτευχθεί στις περιπτώσεις αυτές ακόμη και με μηχανικό τρόπο, αρκεί να αποδεικνύεται από πλήρη σχετική μελέτη».

 

«3.5.   Απαγορεύεται η χρήση στερεών αφρών από πολυμερή στα δομικά στοιχεία των κτιρίων, εφόσον δεν καλύπτονται από κατάλληλες πυροπροστατευτικές κατασκευές».

 

 

    

 

 

4. ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

 

4.1. Στους επικίνδυνους χώρους πρέπει να τοποθετείται αυτόματο σύστημα πυρανίχνευσης.

 

4.2. Σε υπόγεια των κτιρίων της κατηγορίας Θ2 καθώς και στα κτίρια της κατηγορίας Θ3, όταν το εμβαδόν ορόφου ξεπερνά τα 300 τ. μέτρα εγκαθίσταται αυτόματο σύστημα πυρόσβεσης.

 

4.3. Σε κτίρια της κατηγορίας Θ2 με ύψος μεγαλύτερο των 15 μέτρων, καθώς και σε όλα τα κτίρια της κατηγορίας Θ3 εγκαθίσταται μόνιμο υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο.

     Σε όλα τα κτίρια της κατηγορίας Θ1 που δεν απαιτείται εγκατάσταση καταιονητήρων ή υδροδοτικού πυροσβεστικού δικτύου, απαιτείται η τοποθέτηση ενός στομίου λήψης νερού διαμέτρου 19 χιλ., σε κάθε όροφο.

 

4.4. Σε όλα τα κτίρια της παρούσας κατηγορίας τοποθετούνται κατάλληλοι σε είδος και επαρκείς σε αριθμό φορητοί πυροσβεστήρες, σύμφωνα με τις ισχύουσες Διατάξεις.

 

 

Υπ. Αρθ. 39112 Φ701.2/12-10-98 Κωδικοποίηση ερμηνευτικών -διευκρινιστικών Διαταγών επί εφαρμογής του Π.Δ. 71/88

 

 

13. Χώροι στάθμευσης οχημάτων και πρατήρια υγρών καυσίμων (άρθρο 13).

 

13.1 Στις διατάξεις του άρθρου 13 του Π.Δ 71/88 περιλαμβάνονται κτίρια ή τμήματα κτιρίων ή ημιυπαίθριοι χώροι κατηγοριών Θ1, Θ2 και Θ3 που χρησιμοποιούνται για στάθμευση αυτοκινήτων ή στους οποίους στεγάζονται πρατήρια υγρών καυσίμων. Επισημαίνουμε ότι τα αναφερόμενα πρατήρια αφορούν αντλίες υγρών καυσίμων που εξυπηρετούν τους πελάτες των σταθμών αυτοκινήτων και όχι πρατήρια υγρών καυσίμων που εμπίπτουν στις διατάξεις του Π.Δ. 1224/1981 (ΦΕΚ Α’ 303) ή Π.Δ.465/1970 (ΦΕΚ Α’ 150).

    Ολες οι διατάξεις του άρθρο 13 ισχύουν για τα παραπάνω αμιγή κτίρια ή τμήματα τους κατηγοριών Θ1, Θ2 και Θ3  ανεξάρτητα από το εμβαδόν τους ή τον αριθμό αυτοκινήτων τα οποία στεγάζουν.

 

 13.2 Οταν σ’ ένα κτίριο άλλης κύριας χρήσης υπάρχει ένα τμήμα του με χρήση χώρου στάθμευσης για περισσότερα από 10 αυτοκίνητα, τότε ο χώρος αυτός ανεξάρτητα από το εμβαδόν του, πρέπει να αποτελεί ξεχωριστό πυροδιαμέρισμα και να έχει δικές του οδεύσεις διαφυγής. Σε περιπτώσεις κτιρίων όπου στεγάζουν περισσότερα του ενός ανεξάρτητα τμήματα (με ανεξάρτητες οδεύσεις διαφυγής κ.λ.π) με χρήση σταθμού αυτοκινήτων,  τα τμήματα αυτά εξετάζονται χωριστά.  

 

13.3 Οι θέσεις των αυτοκινήτων σε κτίρια άλλης χρήσης θα είναι αυτές που έχουν καθορισθεί αυστηρά κατά το στάδιο έγκρισης της παθητικής πυροπροστασίας από την αρμόδια Πολεοδομική Αρχή σύμφωνα με τις ισχύουσες περί αυτού Ειδικές Διατάξεις.

 

13.4 Για χώρους στάθμευσης οχημάτων που εξυπηρετούν λιγότερα από δέκα (10) οχήματα και βρίσκονται σε κτίριο με άλλη κύρια χρήση (όπως ξενοδοχείο, γραφείo, χώρος συνάθροισης κοινού, κ.λ.π.) ισχύουν τα παρακάτω :

  α) Σύμφωνα με την παραπάνω παράγρ. 13.3 οι θέσεις των οχημάτων εντός των τμημάτων κτιρίων που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως χώροι στάθμευσης, θα είναι αυτές που έχουν αυστηρά καθορισθεί κατά το στάδιο έγκρισης της παθητικής πυροπροστασίας από την αρμόδια Πολεοδομική Αρχή, σύμφωνα με τις ισχύουσες περί αυτού ειδικές διατάξεις.

 Σε περιπτώσεις δε, όπου σε χώρους στάθμευσης οχημάτων συνυπάρχουν και άλλοι χώροι ανεκμετάλλευτοι, οι οποίοι βάσει της μελέτης παθητικής πυροπροστασίας δεν προορίζονται για στάθμευση, ούτε καθορίζεται κάποια άλλη χρήση τους, θα πρέπει απαραίτητα η αρμόδια Πολεοδομική Αρχή που εγκρίνει τη μελέτη παθητικής πυροπροστασίας να προσδιορίζει με σαφήνεια τη χρήση όλων των υπαρχόντων χώρων.

  β) ΄Υστερα από το προσδιορισμό των οχημάτων με τη διαδικασία που αναφέρεται παραπάνω και σύμφωνα με την παράγρ. 1 “ΓΕΝΙΚΑ” του άρθρου 13 του Π.Δ. 71/88 εάν σε τμήμα κτιρίου άλλης χρήσης υπάρχει χώρος στάθμευσης για περισσότερα από δέκα (10) οχήματα, το τμήμα αυτό θα εξετάζεται με τις διατάξεις του άρθρου 13 ανεξάρτητα από το εμβαδό του και επιπλέον πρέπει να αποτελεί ξεχωριστό πυροδιαμέρισμα και να έχει δικές του οδεύσεις διαφυγής.  

   Οταν ο αριθμός των οχημάτων που έχει αυστηρά καθορισθεί είναι μικρότερος από δέκα (10), τότε ο χώρος στάθμευσης αποτελεί τμήμα του χώρου της κύριας χρήσης του κτιρίου και λαμβάνονται σ’ αυτόν τα μέτρα και μέσα πυροπροστασίας που προβλέπονται για την κύρια χρήση.

 

  γ) Σε περιπτώσεις δε, όπου ο χώρος που προορίζεται για στάθμευση οχημάτων καταλαμβάνει επιφάνεια μεγαλύτερη του 1/4 της συνολικής επιφάνειας του κτιρίου, τότε σύμφωνα με την παράγρ. 1.2.2. του άρθρου 1 του Π.Δ. 71/88 χαρακτηρίζεται ως δευτερεύουσα χρήση και θα εξετάζεται χωριστά, δηλαδή με τις διάταξεις του άρθρου 13 ανεξάρτητα από τον αριθμό οχημάτων που έχει καθορισθεί από την ελέγχουσα Αρχή.    

 

13.5 Στις κατηγορίες Θ1, Θ2 και Θ3 του άρθρου 13 του Π.Δ. 71/1988 εντάσσονται κτίρια ή τμήματα κτιρίων που προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για στάθμευση αυτοκινήτων.  

΄Αρα, κριτήριο για την ένταξη των κτιρίων ή των τμημάτων κτιρίων σε κάποια από τις κατηγορίες Θ1, Θ2 και Θ3, είναι ο αριθμός και η θέση των ορόφων που προορίζονται αποκλειστικά για στάθμευση αυτοκινήτων και όχι ο συνολικός αριθμός ορόφων του κτιρίου στο οποίο μπορεί να συνυπάρχουν και άλλες χρήσεις.  

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι, ισόγειος και υπόγειος όροφος με χρήση στάθμευσης αυτοκινήτων μη πυράντοχα χωρισμένοι μεταξύ τους, εντάσσονται στην κατηγορία Θ3. ΄Οταν όμως χωρίζονται πυράντοχα και έχουν διαφορετικές οδεύσεις διαφυγής, τότε ο μεν ισόγειος όροφος εντάσσεται στην κατηγορία Θ1, ο δε υπόγειος όροφος στην κατηγορία Θ3.             

΄Οταν ο χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων περιορίζεται μόνον στο ισόγειο, εντάσσεται στην κατηγορία Θ1 και συνεπώς δεν έχει εφαρμογή η διάταξη που αναφέρει ότι σε κτίρια της κατηγορίας Θ2 με ύψος μεγαλύτερο των 15 μέτρων εγκαθίσταται μόνιμο υδροδοτικό πυροσβεστικό δίκτυο.

 Οι όροφοι με χρήση κατοικίας που συνυπάρχουν υπεράνω του ισογείου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων σε ύψος μεγαλύτερο των 15 μέτρων, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελούν προϋπόθεση για την επιβολή μόνιμου υδροδοτικού πυροσβεστικού δικτύου στο εν λόγω κτίριο. Εκτός βέβαια αν συντρέχουν οι διατάξεις της παραγρ. 4.3.2 του άρθρου 4 του Π.Δ. 71/1988, δηλαδή όταν το συνολικό ύψος κτιρίου είναι μεγαλύτερο των 28 μέτρων.

 

13.6 Οι ιδιωτικής χρήσης Σταθμοί Αυτοκινήτων που προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για την εξυπηρέτηση των κτιρίων και έχουν κατασκευασθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 960/1979 (ΦΕΚΑ’194) εμπίπτουν, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Π.Δ. 455/1976 (ΦΕΚΑ’ 169) όπως αυτό συμπληρώθηκε με το Π.Δ 379/1980, στην αρμοδιότητα της Πολεοδομικής Αρχής για την χορήγηση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά την πιστή τήρηση και εφαρμογή Πολεοδομικών Διατάξεων.  Οι εν λόγω ιδιωτικής χρήσης Σταθμοί Αυτοκινήτων που έχουν κατασκευασθεί πριν την έναρξη ισχύος του Π.Δ 71/1988 και καταλαμβάνουν ωφέλιμη στεγασμένη επιφάνεια άνω των 100 τ.μ, σαφώς εμπίπτουν από άποψη πυροπροστασίας στις διατάξεις του άρθρου 21 του Π.Δ. 455/1976 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί και συμπληρωθεί με το Π.Δ. 379/1980 και το Π.Δ. 316/1986 και πρέπει να εφαρμόζονται σ’ αυτούς τα μέτρα και μέσα πυροπροστασίας που προβλέπονται στο προαναφερόμενο άρθρο.

Σε περίπτωση δε όπου διαπιστωθεί ύστερα από αυτοψία, ότι δεν τηρούνται τα προβλεπόμενα από την ισχύουσα νομοθεσία μέτρα και μέσα πυροπροστασίας, ενημερώνεται εγγράφως η αρμόδια Πολεοδομική Αρχή για τις δικές της περαιτέρω ενέργειες.

 Ευνόητο είναι ότι, στους εν λόγω ιδιωτικούς σταθμούς αυτοκινήτων, εφόσον υπάρξει αίτηση από τους ενδιαφερόμενους, θα χορηγείτε ύστερα από αυτοψία πιστοποιητικό πυροπροστασίας.        

  Επίσης είναι αρμοδιότητα της αδειοδοτούσας Αρχής να απαιτεί την προσκόμιση του πιστοποιητικού πυροπροστασίας για την έκδοση της άδειας λειτουργίας.

 

13.7 Στον Πίνακα Θ.2 της παραγρ. 3.3 του άρθρου 13 προβλέπεται για την κατηγορία Θ2 ΄΄Υπέργεια πολυόροφα΄΄ ως μέγιστο εμβαδό πυροδιαμερίσματος τα 1.000 τ.μ, με δυνατότητα αύξησης αυτού του ορίου ως τα 2.000 τ.μ. με την προϋπόθεση εγκατάστασης συστήματος καταιονητήρων. Τούτο ισχύει όταν στο κτίριο κατηγορίας Θ2 που εξετάζεται υπάρχουν αντλίες υγρών καυσίμων και το ύψος υπερβαίνει τα 28 μέτρα. Σε αντίθετη περίπτωση ο περιορισμός που τίθεται αφορά τον όγκο πυροδιαμερίσματος ο οποίος δεν πρέπει να ξεπερνά τα 21.000 κυβ. μέτρα.

    Επίσης για την κατηγορία Θ3 “υπόγεια” προβλέπεται ως μέγιστο εμβαδόν πυροδιαμερίσματος τα 500 τ.μ.